پراچان طالقان به سه هزار تنکابن


دامنه جنوبی علم کوه

پراچان طالقان، گردون کوه

آب گرم سه هزار تنکابن

8 و 9 شهریور 1396


برنامه طبیعت گردی و به عبارتی، کوه پیمائی از طالقان به سمت تنکابن، یکی از برنامه های جالب کوهنوردی می باشد.
در مورخه چهارشنبه 8 شهریور سال جاری، به همراه آقای مومن علی صالحی، این برنامه به مدت دو روز انجام شد، که گزارش آن بشرح ذیل، تقدیم میگردد.
با تشکر
حسین زینعلی
ساعت 4 صبح چهار شنبه مورخ 8 شهریور 96، از روستای سوهان با ماشین به سمت روستای پراچان حرکت گردید.

جاده آسفالته از سوهان به سمت شهرک مرکز طالقان و سپس به سمت جوستان مرکز بخش بالا طالقان و درنهایت به سمت روستای پراچان، در حدود 55 کیلومتر، میباشد.

ساعت پنج و ربع، به روستای پراچان رسیدیم. ارتفاع آن از سطح دریا، در حدود 1850 متر اعلام شده است.




مسیر جاده خاکی پراچان به معدن سنگ



دره پراچان طالقان

برای شروع حرکت از جاده خاکی، شمال روستای پراچان و به سمت سرچشمه رودخانه شمالی روستا، به طرف معدن متروکه حرکت گردید.

برخی قسمت های جاده شنی، در حال حاضر قابل استفاده است، این جاده در سالهای گذشته برای بردن سنگ از معدن، در کنار رودخانه، احداث شده است.


آبشاری زیبا در دره پراچان
طول جاده شنی، در حدود 7 کیلومتر است، که بعد از متروکه شدن به دلیل سیلاب های فصلی و عدم بازسازی، در چندین نکته، جاده شنی، مسدود می باشد.

به طور متوسط، در حدود دو ساعت پیاده روی، برای طی جاده معدن، مورد نیاز است. شیب جاده مناسب و به دلیل همجواری در کنار رودخانه و کوه های اطراف آن، مسیر بسیار زیبا و جذابی است.



ابتدای راه مالرو به سمت دروازه

دروازه سنگی، در مسیر دمچه
در حدود ساعت 7 صبح به محل معدن، ارتفاع در حدود 2400 متر، رسیدیم.

در منطقه، یک کانکس قدیمی، وجود داشت. بعلاوه آثار سنگ بری و دست نوشته های کوهنوردان، ملاحظه میشود.

ادامه مسیر جاده شنی، از معدن به سمت بالا و راست و همچنان در کنار رودخانه یا نهر بزرگ منطقه، به صورت راه مالرو، ادامه دارد و به خوبی قابل شناسائی است.

در حدود یک کلیومتر در مسیر معدن به سمت سرچشمه رودخانه، راه مالرو از رودخانه فاصله گرفته و از طریق یال سمت راست به بالا، به صورت پیچ در پیچ امتداد می یابد.

راه مالرو برای استفاده از قاطر دامداران محلی می باشد و مسیر مناسب کوهنوردی است. البته از مسیر دره رودخانه نیز به می توان به سمت بالا صعود نمود که در بعضی نقاط، مسیر صعب العبور می باشد.


بر فراز دروازه سنگی

نمایی از مسیر به سمت دمچه، دره پراچان
ما در حدود ساعت هفت و نیم صبح، به ابتدای راه مالرو از دره به سمت بالای تپه، رسیدیم.

با برپایی آتش برای تهیه چای و خوردن صبحانه، در حدود نیم ساعت، استراحت گردید.

در حالیکه در ابتدای راه، بلوک سنگی دروازه، در یال سمت راستی، قابل مشاهده است، از مسیر راه اصلی مالرو، ادامه مسیر داده شد.

ساعت 8 صبح، از طریق راه مالرو، به سمت یال سمت راستی و رفتن به منطقه دُمچه، حرکت گردید.

مسیر راه مالرو، از روی یال موجود (گرده ماهی) و کم کم از رودخانه، که در سمت چپ واقع شده است، فاصله می گیرد. بعد از حدود 40 دقیقه حرکت، به محل دروازه سنگی میرسیم.


ابتدای دره بزرگ دمچه - ارتفاعات هزار چم و گردون کوه


این منطقه یک قطعه سنگ بزرگ هلالی شکل، به عرض کلی حدود 10 متر و طول 6 متر و عرض حدود یک متر، وجود دارد که داخل آن، به صورت طاق خمیده می باشد.

ارتفاع این منطقه از سطح دریا، در حدود 3000 متر، اعلام شده است.

بعد از گرفتن عکس و کمی استراحت، در ادامه مسیر، حدود دو و نیم ساعت، با شیب متوسط به سمت بالا و روی یال های کشیده شده، به سمت دره بزرگ دمچه، می رود.

البته بعد از مقداری کوهپیمایی، یک مسیر سمت راست راه مالرو کوچکتر، قابل مشاهده است که برای دسترسی دامداران محلی، در دامنه های غرب کوه لشکرک، مورد استفاده است.

نمایی از دره سرسبز دمچه


دره سرسبز دمچه

لکن مسیر اصلی به دمچه، راه مالرو بزرگتر و به خوبی قابل تشخیص است که بعد از اوج گرفتن مسیر، به سمت چپ و بالا، امتداد دارد.

با تمام شدن شیب مسیر و گذشتن از آخرین گردنه موجود، دره بسیار بزرگ و زیبا و سرسبز دمچه، ارتفاع حدود 3200 متر، مشاهده میشود.

ما بعد از سه ساعت کوهنوردی، در حدود ساعت 11 به منطقه دمچه می رسیم.

منطقه دمچه دارای سبزی زیاد و آب فراوان است و محل نگهداری گله های گوسنفد روستای پراچان در تابستان میباشد.

اکثر کوهنوردان، سعی می کنند برنامه ایشان به نحوی باشد که در این محل، شب مانی واستراحت بیشتری داشته باشند.


چادر دامداران در دمچه، در دور دست ارتفاعات میش چال

در سمت جغرافیایی شرق تا شمال شرقی دره دمچه، دامنه های یال کوهستانی کوه لشکرگ بزرگ به سمت هزار چم تا گردن کوه، واقع شده است که یال کوهستانی ارتفاعات مذکور، دره پراچان یا دمچه را از دره حصار چال علم کوه جدا مینماید

در ادامه سمت جغرافیایی، شمالی تا غربی دره دمچه، در دامنه های یال کوهستانی گردون کوه به سمت کوه میش چال (آخرین ارتفاعات الموت)، واقع شده است که یال کوهستانی مذکور، دره پراچان را از دره سه هزار تنکابن، جدا می کند.

گفتنی است، یال کوهستانی از قله گردون کوه به سمت مناره و خرسان و غرب علم کوه، دره حصار چال را از دره سه هزار، جدا می نماید.

یخچال های دائمی دامنه های هزار چم، شمال دمچه


نمایی از دره دمچه، از محل سرچشمه های آن

راه مالرو از سمت راست دره پراچان به سمت وسط و بالای منطقه دومچه، در نزدیکی سرچشمه نهر های موجود منطقه، ادامه دارد.

بعد از مقداری ارتفاع گرفتن در دامنه های شمالی دمچه، راه مالرو، به دو قسمت تقسیم می شود. ما در حدود ساعت یازده و نیم، به این منطقه رسیدیم.

راه سمت راست، به طرف گردنه و یال و قله کوه هزار چم، به صورت پیچ در پیچ یا به اصطلاح طالقانی، چم به چم، به طرف بالا میرود.

شاید اسم هزار چم برای این منطقه، اشاره به پیچ های زیاد مسیر باشد.

از بالای گردنه هزار چم، در حدود 4000 متر ارتفاع، برای رفتن به سمت قله کوه هزار چم، لشکرک بزرگ از طرف راست یال مذکور و برای رفتن به سمت جنوب گردون کوه از مسیر سمت چپ، قابل استفاده است. که مسیر حرکت کوهنوردان، در هر دو مسیر، قابل تشخیص است.

نمایی از سرچشمه های دامنه گردون کوه، شمال دمچه

هم چنین، از محل گردنه هزار چم، به سمت شمال، دره بزرگ حصار چال در پائین مشاهده میشود که دریاچه آن، مثل نگینی رنگین، در زیر نور آفتاب، درخشان میباشد.

اکثر کوهنوردانی که قصد صعود به علم کوه را دارند، در ادامه راه مالرو به سمت دره حصار چال رفته و در بالای دریاچه از طریق دامنه های کوه مرجیکش به سمت شمال، به دامنه جنوبی علم کوه رفته و در ادامه مسیر، به قله علم کوه صعود می شود.

اما کسانی که قصد رفتن به دره سه هزار و گردنه میش چال را دارند، در شمال منطقه دمچه، مسیر سمت چپ راه مالرو، که با کمی شیب، به طرف غرب می رود را انتخاب می نمایند.

ادامه راه مالرو به تدریج شیب گرفته و بعد از چندین پیچ یا چم، بر روی گردنه و یال گردن کوه به سمت میش چال قرار میگیرد.

در نزدیکی قله هزار چم


گردنه هزار چم- پشت سر، ارتفاعات جنوبی علم کوه

کوهنوردانی که قصد صعود از جبهه غربی گردون کوه را دارند، از روی یال میش چال به سمت راست و بالا حرکت می کنند.

از روی قله گردون کوه، مسیر دشوار کوهنوردی به سمت قله کوه مناره، ستاره، خرسان ها و ویرانه کوه، برای رفتن به غرب علم کوه و قله آن، بسختی قابل استفاده است.